بیماری پریودنتال که تحت عنوان بیماری لثه نیز شناخته می شود، یکی از علل اصلی از دست دادن دندان در بین افراد بزرگسال است. این بیماری زمانی ایجاد می شود که بافت لثه، بویژه بافت حمایت کننده عمیق و احتمالاً استخوان اطراف دندان ها، عفونی و ملتهب می شود. این می تواند یک نتیجه کنترل ضعیف دیابت باشد و همچنین به بیماری قلبی و سکته مغزی نیز ربط داده شده است.

بیماری لثه در مراحل اولیه ژنژیویت نامیده می شود و برگشت پذیر است. با این حال، هنگامی که تحلیل استخوان اتفاق می افتد، درمان به میزان قابل توجهی چالش برانگیزتر می شود. بیماری لثه با مراقبت های بهداشتی دهان و دندان و مراقبت های منظم تخصصی دندان ها قابل پیشگیری است.

ارتباط بین بیماری لثه و دیابت
ارتباط بین بیماری لثه و دیابت

علائم و نشانه های بیماری لثه

بیماری لثه با پلاک، ماده سفید چسبناکی که روی دندان ها را می پوشاند، آغاز می شود. این لایه زمانی شکل می گیرد که باکتری های موجود داخل دهان با بزاق و باقی مانده غذاهای نشاسته ای و قند موجود در رژیم غذایی مخلوط می شوند.

اگر پلاک با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن به درستی از روی دندان ها پاک نشود، می تواند زیر خط لثه انباشته شده، سفت شود و به ماده ای به نام تارتار تبدیل شود. خلاص شدن از شر تارتار نسبت به پلاک سخت تر است و معمولاً نیاز به برداشتن تخصصی توسط یک متخصص دندانپزشکی دارد.

اگر تارتار برداشته نشود، بیماری پریودنتال می تواند ایجاد شود، و باعث بروز هر یک از علائم و نشانه های مشخص زیر شود:

  • بوی بد دهان که از بین نمی رود
  • لثه های قرمز یا متورم
  • لثه های حساس یا دارای خونریزی
  • جویدن دردناک
  • لق شدن دندان ها
  • دندان های حساس
  • تحلیل رفتن لثه ها یا ظاهر بلندتر دندان ها

علل بروز بیماری لثه

علت اصلی بیماری لثه، تشکیل پلاک و تارتار است که در نهایت منجر به التهاب و عفونت می شود. مطالعات نشان می دهند که افراد مبتلا به دیابت که کنترل کافی روی قند خون خود ندارند، به نظر می رسد نسبت به افرادی که مدیریت خوبی روی دیابت خود دارند بیشتر و به بیماری لثه شدیدتری مبتلا می شوند.

عواملی که در افزایش خطر و شدت بیماری پریودنتال در افراد مبتلا به دیابت نقش دارند عبارتند از:

  • دیابت گردش خون را کند می کند، که می تواند بافت لثه را مستعد عفونت کند.
  • دیابت مقاومت بدن در برابر عفونت را کاهش می دهد، که احتمال عفونی شدن لثه را افزایش می دهد.
  • سطوح بالای گلوکز موجود در بزاق باعث افزایش رشد باکتری هایی می شود که باعث بروز بیماری لثه می شوند.
  • احتمال بروز بیماری لثه در افراد مبتلا به دیابت که سیگار می کشند بسیار بیشتر از افرادی است که سیگار می کشند و دیابت ندارند.
  • بهداشت ضعیف دهان و دندان یکی از عوامل اصلی بیماری لثه برای همه است، اما برای افراد مبتلا به دیابت بیشتر از آن است.

تشخیص بیماری لثه

بیماری لثه در هر مرحله ای طی پاکسازی و معاینه استاندارد دندان ها قابل تشخیص است، که طی آن، دندانپزشک مراقب علائم و نشانه های اولیه خواهد بود. آنها همچنین عمق پاکت های اطراف هر دندان را اندازه گیری خواهند کرد. عمق پاکت اگر بیشتر از ۳ میلی متر باشد ممکن است نشان دهنده بیماری پریودنتال باشد. دندانپزشک شما همچنین ممکن است برای بررسی تحلیل استخوان از تصاویر رادیوگرافی با اشعه ایکس استفاده کند.

ارتباط بین بیماری لثه و دیابت
ارتباط بین بیماری لثه و دیابت

درمان و پیشگیری بیماری لثه

اگر دندانپزشک شما بیماری لثه را تشخیص دهد، احتمالاً فرایندهای دندانی فراتر از پاکسازی های استانداردی که در چکاپ دریافت می کنید را توصیه خواهد کرد. اینها ممکن است شامل جرم گیری برای از بین بردن کامل پلاک و جرم زیر لثه ها، تسطیح سطح ریشه یا تجویز آنتی بیوتیک های خوراکی برای کنترل باکتری ها باشند. آنها همچنین ممکن است شما را به یک پریودنتیست ارجاع دهند که در درمان بیماری لثه تخصص دارد.

عوامل سبک زندگی نیز می توانند خطر ابتلا به بیماری پریودنتال را کاهش دهند. هنگامی که دیابت دارید، یکی از نکات شماره یک این است که سطح قند خون خود را به خوبی تحت کنترل نگه دارید.

در اینجا چند نکته مفید دیگر برای پیشگیری از بروز بیماری لثه وجود دارند:

  • سیگار نکشید. چه دیابت داشته باشید یا خیر، سیگار کشیدن حتی کمتر از نصف پاکت سیگار در روز، احتمال ابتلای شما به بیماری پریودنتال را سه برابر بیشتر می کند.
  • بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کنید و به طور منظم چکاپ های دندانپزشکی را انجام دهید. حداقل دو بار در روز مسواک بزنید و یک بار در روز (ترجیحاً قبل از خواب) نخ دندان بکشید. تمیز کردن منظم دندان ها به حذف تارتار و درمان بیماری لثه پیشرفته کمک می کند.
  • مسواک برقی اگرچه گران است، اما به طور مؤثرتری نسبت به مسواک دستی می تواند پلاک ها را از سطح دندان ها از بین ببرد و چکاپ های دندانی را آسان تر کند. استفاده از واتر فلاسر یا ابزارهایی که برای تمیز کردن بین دندان ها طراحی شده اند، مانند پیک دندان نیز ممکن است مفید باشد.
  • برای مراقبت در منزل، دندانپزشکان اغلب شستشوی ساده با نمک (نمک) را برای کمک به کاهش باکتری های دهانی که می توانند بیماری لثه را تشدید کنند، توصیه می کنند. یک بار در روز یا بعد از مسواک زدن قبل از خواب، یک قاشق پر نمک را به یک لیوان آب گرم اضافه کنید. (هر نمکی، مانند نمک خوراکی، مفید است.) آن را هم بزنید تا حل شود، سپس به مدت یک دقیقه یا بیشتر از این مخلوط برای شستشوی دندان های خود استفاده کنید. شما می توانید از این ترکیب برای شستشو تا سه یا چهار بار در هفته استفاده کنید. در طول زمان، نمک می تواند مینای دندان ها را فرسایش دهد، بنابراین با چرخاندن آب ساده داخل دهان و بیرون ریختن آن، کار را تمام کنید.
  • یک رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید.
ارتباط بین بیماری لثه و دیابت
ارتباط بین بیماری لثه و دیابت

سخن پایانی

رعایت بهداشت دهان و دندان، همراه با حفظ ثبات سطح قند خون، بهترین کارهایی هستند که در صورت ابتلا به دیابت می توانید برای سلامت لثه ها و دندان های خود انجام دهید. از آنجا که دندان های خود را می شناسید، می توانید تشخیص دهید که چه زمانی احساس متفاوتی دارید- علائم هشدار دهنده را نادیده نگیرید. برای تمیز کردن دندان ها نوبت بگیرید و اگر متوجه درد یا خونریزی غیرعادی در لثه های خود یا هر یک از علائم بالا شدید، برای چکاپ وقت بگیرید. دندانپزشکان اغلب علائم هشدار دهنده را خیلی زود تشخیص می دهند، زمانی که درمان آنها بسیار ساده تر است- و این چیزی است که می توانید به آن لبخند بزنید.

0/5 (0 نظر)